Jaarlijks draagt Amnesty Gooi noord bij aan de dodenherdenking in Huizen. We leggen bloemen en twee leerlingen lezen een gedicht voor dat zij schreven in het kader van Dichter bij Vrijheid
In 2026 lazen Juul Bleeker en Lize Brandsma van de Maria Montessorischool het volgende gedicht voor:
Normaal kind kunnen zijn
Ik ben een vluchteling, ik leef in angst .
Mijn moeder zit in een ander kamp en dat is een ramp.
Ik weet niet wat er gebeurt maar het is toch absurd.
Mijn vader en mijn broer moesten in het leger, ik weet niet
waar ze zijn maar het is zeker niet fijn.
Ik lig op een kartonnen bedje en dat is zeker geen pret je.
Er is niks om te eten, ik kan het weten.
Het leven is donker, het leven is kwaad .
In de dag zit een lach en een traan, dat is hoe het leven verder zal gaan
Er zijn meer kogels dan mensen en dat
zijn zeker niet mijn wensen.
Elke nacht heb ik de vraag word ik nog wel
wakker of ben ik dan nog zwakker.
Ik ben van slag nog elke dag.
Mijn familie is vergaan maar
toch moet ik alleen verder gaan.
Mijn oude leven was zo fijn maar
nu wil ik helemaal niemand meer zijn.
Ik wil weer normaal kind kunnen zijn want,
dat was zo zijn.
Ook Rama Alwahab van de Rehobothschool las haar gedicht voor:
Vrijheid
Wij weten niet wat vrijheid is, dit weet je alleen als het afgepakt is.
Om op te staan in onrust en angst, zonder vrede en rust.
Om iedere dag maar weer te denken: ` Wat zal deze dag schenken? `
Dat moet toch vreselijk zijn.
Daarom denken wij 4 mei aan de vrijheid die wij hier, iedere seconde kunnen hebben.
80 jaar geleden zijn wij bevrijd. Een einde aan 5 jaar vervelende oorlogstijd. 5 jaar angst en beven. Eindelijk konden we weer zonder angst leven. Geen razzia en geen hongerwinter. Maar echte vrijheid is een hele dunne flinter. We moeten nu overal wat van vinden. Maar laat a.u.b. je eigen gedachten niet inbinden. 80 jaar geleden werden onze gedachten ook ingebonden. Maar gelukkig werden we geholpen door mensen die met hun leven voor ons klaarstonden. 75 vrijheid mag niet zomaar verdwijnen.
Denk daar maar over aan als je loopt over Stolpersteinen.